Paramaribo – De jarenlange roofbouw van SLM heeft deze luchtvaartmaatschappij niet bepaald windeieren gelegd. Hoewel het hier geen private maar een staatsmaatschappij betreft is de Surinaamse overheid er toch niet in geslaagd haar airface meer gelaatsuitdrukking te geven middels een eigen aangeschaft toestel in plaats van afdankertjes te huren waarvan de gebreken en onvolkomenheden er vanaf vliegen.

De door de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) in lease genomen airbus blijkt niet in staat te zijn alle passagiers te herbergen. De ticketverkoop gaat gewoon inhalig door maar worden passagiers daarna diep teleurgesteld omdat ze wegens overbezetting niet meer mogen meevliegen tenzij ze zich tegen een gereduceerd willen laten accommoderen voor de bagageruimte. Het vliegtuig heeft slechts plek voor 317 personen. Onlangs kregen veertig passagiers op Schiphol te horen dat ze niet konden meereizen en dat een restitutie van hun betaalde ticket er ook niet in zou zitten.

Op de luchthaven Zanderij in Suriname namen enkele gestrande passagiers in een geestelijke staat van oververhitting contact op met de krant. Familie Bigi Bal Persad bijvoorbeeld die een lid voor vertrek op de luchthaven had afgezet, beweert dat ruim 40 personen aan de grond genageld zijn gebleven en zich niet verenigen met de aan hun geoffreerde oplossing door SLM. SLM stelde 200 US dollar beschikbaar in de vorm van genoegdoening hetgeen men onvoldoende vond om drie dagen door te brengen.

Paramaribo - De 39-jarige kleuterleidster Merlene Kromopawiro is door haar eigen echtgenoot, de een jaar jongere Guno Kromowirjo met een dodelijke messteek om het leven gebracht. Na zijn daad begaf de verdachte volgens ooggetuigen naar zijn voertuig dat voor een poli , waar de vrouw naar toe moest, stond geparkeerd . Hij haalde er een fles giftige grammoxone tevoorschijn waar hij met flinke teugen een paar slokjes uit nam alsof hij in zijn verbeelding aan een fles koude Parbo laafde. Hierna ging hij in de wagen liggen. “Kort daarna zagen we hem zich uit de auto wurmen en gelijk de devote aanbidder van een hindoegod naar de poli toe kruipen”, verklaarde een mondgetuige.

De toedracht van dit feit behelsde het volgende : de man in kwestie wachtte zijn vrouw uren op bij een poli ,waar zij op bewuste dag naar moest voor een consult. Blijkens de welbekende Surinaamse speculatie zou de vrouw niet gewild hebben dat haar man met haar de poli binnen ging. Na dit consult zouden man en vrouw met elkaar in een furieuze woordenwisseling zijn geraakt. Op nog geen 100 meter afstand van de poort van de Sint Helenaschool aan de Louis Goveiastraat te Blauwgrond waar zij lesgaf, diende de verdachte de dodelijke steek toe. De doordringende noodkreet van het slachtoffer trok de aandacht van omwonenden en leerlingen en leerkrachten van de school.

Een reanimatiehulp, aangeboden door de toevallig op de plek bivakkerende Nederlandse EHBOér Orlando Manhoef mocht niet baten. De reden van dit drama moest gezocht worden in de relationele sfeer , aldus een neefje van het slachtoffer dat beweerde het koppel nog in de loop van de vorige week te hebben ontmoet. Toen leek alles nog koek en ei te zijn. Een oudere broer van het slachtoffer€ verklaarde dat de problemen binnen de relatie niet onbekend waren bij de familie. De inmiddels bijna levenloze Kromowirjo werd door de politie op de grond gelegd voordat hij werd afgevoerd . Hij is voor verdere behandeling onder politiebewaking in het ziekenhuis opgenomen.

PARAMARIBO, 21 dec – Suriname is een ervaring rijker na de klimaatconferentie in Kopenhagen, Denemarken. Dit zegt president Ronald Venetiaan. De topconferentie heeft dan weinig concreets opgeleverd, kleinere landen hebben des te meer hun standpunt bloot kunnen leggen. De grotere landen krijgen niet meer automatisch hun zin.

Suriname heeft keurig zijn bijdrage geleverd. Volgens Venetiaan is het dan ook logisch dat er speciale aandacht kwam van Brazilië. Beide landen kwamen overeen meer samen te werken bij de bescherming van het Amazone-woud. Er komen onder meer gemeenschappelijke programma’s voor training en bosbeheer. Het is een kwestie van partnerschappen sluiten, vindt Venetiaan.

Dat is één van de belangrijkste lessen uit de conferentie. Weliswaar heeft Suriname niet kunnen halen wat voorgenomen was. Voorlopig blijft het compenseren van ongerept gelaten bos een wenselijkheid. Suriname is niet te vinden voor het idee van de grote landen om het beheer over te laten aan internationale organisaties. Dat zou het opgeven betekenen van de eigen soevereiniteit.

In verband met de 'Internationale dag van mensen met een beperking' heeft de stichting van de mens met een visuele beperking, een petitie aan de regering aangeboden. Ter gelegenheid van deze dag voor mensen met een beperking zijn in Suriname in het theater Unique 19 jobcoaches gecertificeerd door Stichting de Drie Ankers. Deze mensen begeleiden de gehandicapten naar het werk. Henk Plein is daar één van. De bedoeling van de groep is om werkgevers en leidinggevenden te stimuleren om open te staan voor deze groep mensen. Op zo een manier hoopt de stichting op prikkelende wijze te laten zien dat mensen met een lichamelijke of verstandelijke handicap uitstekende medewerkers kunnen zijn.

Suriname is op de goede weg. Dit dankzij enkele personen en organisaties die niets nalaten om voor hun medemensen met een beperking een menswaardig bestaan te realiseren. Een aanpassing die liever vandaag dan morgen gerealiseerd dient te worden, is de oprichting van stichtingen ten behoeve van mensen met een beperking vergunningsplichtig te maken. Dit om te voorkomen dat in hun naam grof geld wordt verdiend.

Wereldwijd leven bijkans 650 miljoen mensen met een beperking. “Hoewel er geen exacte cijfers zijn, behoren naar schatting 40.000 mensen in Suriname tot die groep ”, zegt de arts Marian MacNack-van Kats .Bij Sociale Zaken staan 5.500 personen geregistreerd die voor een tegemoetkoming in aanmerking komen. De hoogte van dit bedrag wordt bepaald door het aantal personen met een beperking dat in één gezin voorkomt. Suriname loopt wat aanpassingen betreft ver achter. Deze groep kan moeilijk een bus instappen of openbare gebouwen betreden. Volgens voornoemde arts is men zich er nog niet voldoende van bewust dat kwaliteitzorg gevraagd mag worden. Deze is jammer genoeg niet altijd adequaat met een on- en minvermogenkaart. Ook merkt ze op dat de groep bewuster wordt. “Ze durven nu zelf op te komen”, zegt MacNack-van Kats

Bigi Poika – Onlangs ontsponnen zich onder Caraibische journalisten heftige discussies over het thema Huiselijk Geweld .Suriname blijkt op dit gebied te scoren met het hoogste percentage huiselijk geweld van de regio. Uit het onderzoek kwam wonderwel naar voren dat Hindoestaanse mannen van oudsher geheel ten onrechte het predikaat "vrouwenverbouwer " hebben geclaimd. De zogeheten geemancipeerde en vrouwslijmerige Creoolse mannen hebben zouden er ook een handje van hebben. Terwijl omliggende landen in het Caribisch Gebied, zoals Guyana, Barbados en Antigua en Bermuda het moeten doen met een gemiddelde tussen 25 en 30 procent, stijgt seksueel gerelateerd geweld tegen vrouwen op de toptienladder in Suriname met gemiddeld 69 procent.

Dit gerenommeerd onderzoeksinstituut trekt haar conclusie op basis van gelijkwaardige in bedrijf zijnde mechanismen in de regio . Het Economische Samenwerking orgaan voor Latijns-Amerika en de Caribische regio, Eclac genaamd zou ook hebben geconstateerd dat vooral marronvrouwen het meeste geweld wordt aangedaan. De motieven binnen deze tribale bevolkingsgroep zouden terug te voeren zijn naar archaische rituelen en mythes binnen de Marrons. Hilary Nicholson, training coördinator van de internationale organisatie Women's Media Watch zegt dat twijfels over dit cijfer voor Suriname kunnen ontstaan bij de toegepaste methodologie. Ook tweede vicevoorzitter van de ACM, Nita Ramcharan, die ondanks haar erbarmelijke journalistieke uitdrukkingsvaardigheid zich geforceerd heeft binnen dit gezelschap , presteert haar mentale minvermogendheid ten spijt vraagtekens te plaatsen bij deze data.

Een onderzoek van de John Hopkins universiteit van Amerika heeft uitgewezen dat in 2007 de kosten van geweld tegen vrouwen ruim 8,5 miljard US dollar van het nationaal budget hebben opgeslokt. Het gaat onder meer om uitgaven aan medische behandeling, sociale ondersteuning en teruggevallen productiviteit bij deze sekse. Deze slag op de staatshuishouding is slechts een fractie omdat vele gevallen van huiselijk geweld niet worden gemeld. Wat deze kosten betreft kan Suriname in haar vuist zitten gniffelen omdat vrouwen er na een seksueel geweld onder de verzengende hitte in de kou worden gelaten waardoor het de Staat niets kost.

Paramaribo – Suriname heeft sinds mensenheugenis een hele eigenaardige wijze van kennis peilen teneinde te kunnen beslissen of een kandidaat al dan niet geschikt geacht kan worden voor toelating tot een bepaald schooltype of anders een studie. De toetsingsmethode en de betrouwbaarheid van de verkregen meetresultaten verschillen hemelsbreed van die van Nederland. Een slecht scorende leerling die met de hak over de sloot van het derde naar het vierde jaar van de Mulo is bevorderd maar met goed geluk voor het multiplechoice toelatingsexamen voor de bovenbouw (!) van het VWO is geslaagd ,wordt enkel op grond van deze test als “ wetenschappelijk aangelegd “ gekwalificeerd. Men voelt zich reeds vanaf dat moment gelijkwaardig aan een doctorandus en blikt dus ook zeer wantrouwig tegen een ieder die pretendeert ook over kwalificaties en papieren te beschikken.

Het universitair schakeljaar van de ADEK werd in de jaren ’80 geïntroduceerd om studenten die naar de universiteit wilden op VWO-niveau te brengen. Bij wet is vastgesteld dat alleen VWO’ers tot de universiteit worden toegelaten. Personen die geen VWO-diploma hadden, maar wel een middelbare schoolopleiding hadden genoten (Imeao, Natin, kweekschool) konden via het schakelprogramma van een jaar ontbrekende vakken doen om vervolgens tot de universiteit te worden toegelaten.De Anton de Kom universiteit (ADEK) wil zich uitsluitend gaan richten op academisch onderwijs en zal daarom het schakeljaar afstoten. Het is niet haar core business, maar een soort tweedekansopleiding.

Het schakeljaar is in het verleden geëvalueerd. De praktijk leert dat studenten van het schakeljaar er langer over doen een driejarige bacheloropleiding af te ronden. Hun wetenschappelijk bagage is geringer dan die van VWO’ers die wel zijn voorbereid op wetenschappelijk onderzoek. Eén van de belangrijkste conclusies is dat er te weinig personen van het schakeljaar die naar de universiteit gaan daadwerkelijk afstuderen. Aanbevolen was om de examens van het schakeljaar gelijk te stellen aan die van het VWO zodat het niveau gegarandeerd blijft. “Het zou tot betere successen kunnen leiden waardoor misschien minder personen zouden doorstromen, maar wel met gelijke kansen als VWO’ers”, meent de bestuursvoorzitter.